A Modern Guide to Checkmating Patterns

Wydanie 2020
Liczba stron 256
Format A5
Język angielski

Danie mata jest ostatecznym celem każdego szachisty. Znalezienie tej rozstrzygającej kombinacji daje ogromną satysfakcję. Ale jak masz dostrzec mata, gdy siedzisz przy szachownicy z tykającym zegarem?

W tym przewodniku międzynarodowy mistrz Vladimir Barsky przedstawia metodę stworzoną przez swojego mentora Wiktora Chenkina (1923-2010). Opiera się ona na pomysłowej klasyfikacji najczęściej występujących schematów matowych. Szeroka grupa szachistów uzna ją za niezwykle przydatne narzędzie do rozpoznawania wzorców matowych i obliczania często wąskiej ścieżki do zwycięstwa.

Wszystkie 1000 przykładów (850 z nich w formie ćwiczeń), które przedstawia Barsky, pochodzi z partii rozgrywanych w XXI wieku. Starannie wybrał najbardziej pouczające kombinacje i jasno wyjaśnia typowe techniki osaczania króla przeciwnika. Częściej niż mogłoby się wydawać, pozycje, które na pierwszy rzut oka wyglądają niewinnie, okazują się zawierać wzorzec matowy.

To nie jest kolejna książka pełna zagadek szachowych. To znakomicie zorganizowany kurs, który udowodnił swoją skuteczność. Znalezienie mata nie jest nauką ścisłą, ale trzeba wiedzieć, czego szukać. Vladimir Barsky uczy Cię dokładnie tego.

Vladimir Barsky (1969) jest międzynarodowym mistrzem, doświadczonym trenerem szachowym oraz znanym dziennikarzem i autorem. Mieszka w Moskwie.

Przedmowa

Śladami książki Ostatnia groźba mata

Ta książka poświęcona jest życzliwej pamięci Wiktora Lwowicza Chenkina.

Pomysł na tę książkę narodził się mniej więcej dziesięć lat temu, gdy redagowałem klasyczny podręcznik Wiktora Lwowicza Chenkina Ostatnia groźba mata. Zaskoczyło mnie, że jego oryginalna metodyka szukania kombinacji matowych generalnie nie zyskała większej uwagi. Może dlatego, że zapomniano o jego trenerskich sukcesach? W końcu uczył szachów na dzisiaj już przebudowanym i przemianowanym stadionie młodych pionierów i był trenerem moskiewskiej drużyny juniorskiej, która zwyciężała w mistrzostwach ogólnozwiązkowych. Ponadto Chenkin – teoretyk – był jednym z twórców ataku Sozina i napisał cały rozdział w słynnym pięciotomowym kursie końcówek Jurija Awierbacha.

W większości książek poświęconych taktyce szachowej kombinacje klasyfikuje się według tematu: podwójny atak, odciągnięcie, zwabienie, przeciążenie, atak odkryty, otwarcie linii itd. Ale skąd gracz przy szachownicy, gdy ucieka czas, ma wiedzieć, czego właściwie szukać – widełek, odciągnięcia, otwarcia linii...? W praktyce zwykle działa to odwrotnie: gracz najpierw dostrzega określony motyw kombinacyjny, dzięki swojemu doświadczeniu i skojarzeniom, a dopiero potem ustala, jak go poprawnie zrealizować. Dopiero gdy pomysł się urzeczywistni, szczęśliwy zwycięzca zastanawia się, jakiego środka taktycznego właściwie użył.

Wiktor Chenkin starał się jak najbardziej zbliżyć swoją metodę do gry praktycznej. Oto fragment przedmowy Michaiła Tala do książki Ostatnia groźba mata:

"Kiedy badam konkretną pozycję, najpierw zwracam uwagę na jej charakterystyczne cechy – ustawienie figur i ich wzajemne relacje. I nagle (w większości przypadków dzieje się to intuicyjnie) pojawia się zarys jakiejś nowej pozycji – kuszącej i prowokującej. Na szachownicy jeszcze oczywiście nie istnieje, ale wszystko wskazuje na to, że mogłaby powstać. I wtedy zaczyna się polowanie na ptaka. Często obliczanie wariantów jest syzyfową pracą. Pozycję, którą widzę w umyśle, jest niemal niemożliwe osiągnąć, nawet gdyby przeciwnik mi "pomagał". Jakaś figura stoi na niewłaściwym polu, jakiś pionek przeszkadza... ale czasami żmudne szukanie wariantów przynosi prawdziwe rezultaty. Posunięcie za posunięciem zbliżamy się do wymarzonej pozycji końcowej, którą zobaczyliśmy z daleka. A jeśli krąg wariantów się zamknie, wtedy... wtedy możemy rozpocząć kombinację."